Ναταλία Γερμανού: «Ξέρω ότι ποτέ δεν ήμουν η ντροπή του πατέρα μου και ποτέ δεν θα είμαι»
Η παρουσιάστρια απάντησε σε όλους όσοι πετάνε τα βέλη τους λέγοντας πως δεν έχει κάνει περήφανο τον Φρέντυ Γερμανό!
Η Ναταλία Γερμανού μίλησε στη διαδικτυακή εκπομπή των Rainbow Mermaids και ήταν άκρως αποκαλυπτική, αλλά και φορτισμένη συγκινησιακά. Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στον πατέρα και στη μητέρα της, στη λατρεμένη της γιαγιά και φυσικά στον πρώην άντρα της, Πέτρο Ίμβριο.
«Η γιαγιά μου ήταν τα πάντα για μένα. Ήταν η μαμά μου, ο μπαμπάς μου, η γιαγιά μου, η κολλητή μου… Όταν πέθανε τον Μάρτιο του 1992, θυμάμαι ότι ένιωθα σαν να ξεκόλλησε ένα κομμάτι από την καρδιά μου. Γινόταν η κηδεία και θυμάμαι τους γονείς μου να λένε: “πρέπει να κάνουμε κάτι με τη Ναταλία γιατί θα μας μείνει στα χέρια”.
«Ήθελε να γίνω μια τέλεια συνέχεια του εαυτού της»
Η παρουσιάστρια μίλησε για τις οικογενειακές πληγές τις οποίες κουβαλάει μέχρι σήμερα και για τα κακόβουλα σχόλια που διαβάζει στο διαδίκτυο. «Ήμουν πάντα το κορίτσι του μπαμπά, ενώ η μητέρα μου ήταν πιο αυστηρή και απαιτητική μαζί μου. Ήθελε να γίνω μια τέλεια συνέχεια του εαυτού της!
Πολύ συχνά στα social media, αν έχουν τσαντιστεί μαζί μου για κάτι, μου λένε: “είσαι η ντροπή του πατέρα σου” ή “αν δεν είχες τον πατέρα σου θα πούλαγες φέτα σε σούπερ μάρκετ”, όμως εμένα αυτό δεν με πονάει γιατί οποιαδήποτε αναφορά σε εκείνον εμένα δεν με αγγίζει. Είμαι πολύ περήφανη γι’ αυτόν τον άνθρωπο. Ξέρω, ότι ποτέ δεν ήμουν η ντροπή του πατέρα μου και ποτέ δεν θα είμαι».
Τεράστιος θυμός
Το 1999 όταν πέθανε ο Φρέντυ, έκανα έξι χρόνια ψυχανάλυση. Πέρα από πόνος και θλίψη και οδύνη μου βγήκε και ένας τεράστιος θυμός. Γυρνούσα σπίτι και έλεγα στον πρώην άντρα μου: “είδα έναν παππού 85 χρόνων να ζει, αυτός γιατί να ζει;” και να με πιάνουν τα κλάματα.
Ο Πέτρος (Ίμβριος) κατάλαβε και μου είπε: “αγαπούλα μου νομίζω πως είναι η ώρα να βρούμε έναν καλό άνθρωπο που θα μπορέσει να σε βοηθήσει πιο πολύ από ότι εγώ που κάνω ό,τι μπορώ με την αγάπη μου και τη συμπαράστασή μου. Ο Πέτρος είναι οικογένεια! Μου συγχώρεσε πράγματα που κάποιος άλλος δεν θα τα συγχωρούσε…
«Λίγο να ηρεμήσουμε»
Υπάρχουν μέρες που θέλεις να διαλύσεις τα σκηνικά, να πάρεις τα φώτα και τις κάμερες και να τα μασήσεις και να τα καταπιείς, αλλά μετά πρέπει να συνέλθεις, να δώσεις δυο μπατσάκια στον εαυτό σου και να πεις: “έλα λίγο να συνέλθουμε, δεν είμαστε νευροχειρουργοί, λίγο να ηρεμήσουμε, δεν χειρουργούμε εγκεφάλους, δεν σώζουμε ζωές, δεν είναι να παίρνουμε και τους εαυτούς μας πολύ σοβαρά».
